Toen we vorige zomer onze nieuwe plaat aan het opnemen waren, hadden we meer songs dan nodig. Het was bijna op het einde van de sessie, toen er keuzes moesten gemaakt worden. Ondertussen had de plaat de regie overgenomen. Dat is altijd een bijna magisch moment als begint duidelijk te worden wat past en wat niet. Mooie songs komen dan in een lijstje voor een volgende keer. We hadden nog tijd voor 1 liedje.

Door de keuze om een plaat met de groep zelf te maken, onszelf opsluitend met Klaas Tomme in een huisje in de Ardennen, kreeg het geheel van songs een diepere lading. Dit was zeker het geval door de spreekwoordelijke stormen die buiten woelden in de levens van verschillende van de bandleden.

Al eerder had ik getwijfeld of we niet ooit Quand Je Serai Morte zouden moeten opnemen. In de jaren 90 van vorige eeuw nam Elsa al  een Franse versie op van de klassieker When I’m Dead and Gone van McGuinness Flint, nota bene met de 2 oorspronkelijke songschrijvers als producer. Het werd geen hit, bij mijn weten staat deze versie zelfs niet eens op Spotify. Ik leerde de versie kennen via H.T. Roberts die toen een demo van Blue and Broke producete. Ik heb de Franse tekst altijd beter gevonden dat het origineel en vond het zonde dat deze versie zo weinig bekend is.

Nu bleek deze song het perfecte sluitstuk van onze nieuwe plaat Inside en deden we zo twee dingen voor het eerst in ons lange bestaan: een cover opnemen en dan ook nog in het Frans. We namen de folk-versie van het origineel niet over omdat deze al bestaat, maar speelden een eigen meer soulvolle versie. Booker T & The MG’s zijn niet ver weg. De opname van de song was een emotionele trip, zoals de heel plaat is geweest voor ons. Voor Niels is het een van de strafste dingen die we ooit opnamen.

Een vraag: deel deze song met de rest van de wereld. Dat is leuk voor ons, zeker, maar vooral: dan leren nog meer mensen dit heerlijke liedje kennen.